Kabinet wil meer erkenning voor transgender mensen

De ministerraad heeft op 2 maart 2012 besloten tot meer erkenning van transgenders. De Rijksvoorlichtingsdienst heeft het volgende persbericht uitgegeven:

KABINET WIL MEER ERKENNING VOOR TRANSGENDERS

Mensen die transgender zijn, kunnen gemakkelijker de vermelding van het geslacht op hun geboorteakte laten wijzigen. Zij hoeven niet langer eerst een operatie of een behandeling met hormonen te ondergaan om hun lichaam aan te passen aan het geslacht dat zij wensen. Ook vervalt de zogenoemde sterilisatie-eis. Die bepaalt dat transgenders onvruchtbaar moeten zijn, voordat de geboorteakte kan veranderen. Dit staat in een wetsvoorstel van staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie waarmee de ministerraad heeft ingestemd.

In de toekomst is het voldoende als een deskundige vaststelt dat de overtuiging van een transgender persoon blijvend van aard is. Met die verklaring kan de ambtenaar van de burgerlijke stand de vermelding van het geslacht in de akte van de geboorte wijzigen. Voor mensen die lichamelijk man of vrouw zijn, maar die er diep naar verlangen een persoon van het andere geslacht te zijn, betekent het schrappen van de vereisten van onvruchtbaarheid en van fysieke aanpassing aan het verlangde geslacht een ruimere erkenning van hun genderidentiteit. Verandering van het geslacht in de geboorteakte werkt door in allerlei overheidsadministraties, zoals het GBA. Dat heeft gevolgen voor het paspoort, andere reisdocumenten en school- en universiteitsdiploma’s.

Het kabinet verwacht dat transgender mensen beter in de samenleving zullen functioneren omdat belemmeringen worden weggenomen. Daarnaast hebben verschillende instanties als Human Rights Watch, het Comité van Ministers van de Raad van Europa en de Mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa voor de aanpassing geijverd. Internationaal is steeds meer het inzicht gegroeid dat wettelijke erkenning van de genderidentiteit van een persoon niet afhankelijk moet zijn van eisen als geslachtsoperaties of hormonale behandeling. Nederland sluit zich daarbij aan.

De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

Testosteron

Testosteron-molecuulBij ons is het de vaste gewoonte om weg te zappen als het sportnieuws begint. Sport interesseert ons nou eenmaal voor geen meter. Alleen jammer, dat het weerbericht altijd NA de sport komt, anders zouden we ook nog energie kunnen besparen, door de TV uit te zetten, zodra de sport begint.

Maar vandaag zat ik opeens met gespitste oren te luisteren: Er is weer eens een discussie gaande over een atlete, die men niet vrouwelijk genoeg vindt. Nu gaan er stemmen op, om atletes met een testosterongehalte hoger dan “10” uit te sluiten van internationale sportevenementen.

Een lastige discussie: Natuurlijk kan een vrouw zichzelf testosteron toedienen. En dat zal haar sportprestaties verbeteren. Maar wie zegt, dat vrouwen met een hoog testosterongehalte zichzelf expres hebben ingespoten? Misschien is hun testosterongehalte wel van nature zo hoog! Dan kunnen ze er dus niets aan doen.

Ook was er nog een sukkel, die de atlete ervan “beschuldigde“, dat ze misschien wel als man geboren was. Ze zou dan, in zijn ogen, “geen echte vrouw” zijn. Tja, de wereld is nog altijd vol domheid en vooroordelen. Gelukkig kwamen er deskundigen aan het woord, die er op wezen, dat het onderscheid tussen man en vrouw helemaal niet zo zwart/wit is, als veel mensen denken.

Veel dingen die in deze reportage gezegd werden, waren geen nieuws voor mij. Maar het was wel grappig, om ze nou eens uitgerekend in het sportjournaal terug te horen. O, en ik heb ook nog iets geleerd: Die “10” staat voor 10 nanomol en waarschijnlijk bedoelen ze 10 nanomol per liter. Dat is voor het eerst, dat ik hoorde in welke eenheid het testosterongehale gemeten wordt.

Het grote probleem is, dat ze niet ALLE vrouwen willen testen op testosteron. Alleen maar de vrouwen die ze er te mannelijk uit vinden zien. Ja, een heksenjacht. En dat is natuurlijk sowieso fout. Een andere vraag is: Hoe zit het met met mannen die een te hoog testosterongehalte hebben? Daar vraagt niemand naar.

Er kwam nog iemand in beeld, die heel redelijk en genuanceerd overkwam.
Maar we moeten toch ERGENS een grens leggen“, stelde hij: “anders kunnen we de vrouwensport wel helemaal vergeten.” Ja. misschien is dat wel de beste oplossing. En de mannensport ook. Dat scheelt ons miljarden aan NK’s, EK’s, WK’s, Champion’s leagues, Olympische Spelen en “Paralympics“, om van de medische kosten van sportblessures nog maar te zwijgen…

Voorlichting bij Fontys

Vandaag, op de laatste middag voor de herfstvakantie, was ik door het zelfhulpnetwerk uitgenodigd voor een Empowerment-workshop bij Sociale Studies op de Fontys Hogeschool. En ik was niet de enige, want er waren nog verschillende andere vertegenwoordigers van zelfhulpgroepen.

Jammer genoeg was dit misschien wel niet het meest gunstige moment voor zo’n workshop. Het was prachtig weer en de studenten hadden al een zwaar ochtendprogramma achter de rug. Er bleken zich maar zes studenten aangemeld te hebben!

We hebben even overlegd, hoe we dit nu moesten aanpakken: We hadden zelfs één op één kunnen werken: Elke voorlichter één student. Maar we besloten om er een ronde-tafelgesprek van de maken. Zo konden we ook als voorlichters veel van elkaar opsteken en de studenten kregen een veel vollediger beeld van het zelfhulpnetwerk.

Mijn eigen verhaal heb ik al zo vaak gedaan, maar ik luisterde met heel veel interesee naar de andere voorlichters. Ieder van ons is in zijn of haar leven tegen iets opgelopen en heeft daar, dankzij een zelfhulpgroep beter mee leren omgaan.

Zo was er iemand met multiple sclerose, een ex-drankverslaafde, iemand die manisch depressief was en iemand die een hersenbloeding had gehad. We hadden allemaal ons eigen verhaal. Heel verschillend, maar er zijn belangrijke overeenkomsten: We hebben allemaal baat gehad bij het contact met lotgenoten. En wij voorlichters hebben allemaal de ontwikkeling doorgemaakt van hulpzoekend naar hulpgevend.

De studenten waren erg onder de indruk en ze hadden er volgens mij geen spijt van, dat ze waren gekomen. Ik heb ook geen spijt. Ik had natuurlijk gehoopt op een groter publiek, maar elke toehoorder is er één. En bovendien heb ik zelf veel geleerd.

De kamer van Brabant

Gisteren was Sylvia Kuijpers, voorzitter van de Stichting Transgendergroep Eindhoven uitgenodigd door Omroep Brabant om te spreken in het programma “De kamer van Brabant“. Ze had de leden van de stuurgroep gevraagd, of ze in het publiek wilden zitten. Nou, dat leek me wel leuk!

Sylvia Kuijpers bij De Kamer van BrabantHet was nog niet eenvoudig om de studio te bereiken……
Niet alleen de snelwegen rond Eindhoven, maar ook het industrieterrein Ekkersrijt zijn helemaal veranderd, sinds ik mijn navigatiesysteempje kocht. Gelukkig was ik toch nog ruim op tijd. Sylvia en Willeke zaten al aan de voorbespreking met Merlijn Passier. Ik was de eerste van het publiek die was aangekomen, bijna een uur te vroeg, want de opname zou om 8 uur beginnen.
Gelukkig bleek, dat Sylvia ook Margot van ‘t Hof, van het Zelfhulpnetwerk had uitgenodigd, dus toen had ik een bekende om mee te kletsen.

Omstreeks half acht mocht het publiek naar de studio om te “oefenen“. Je zit tenslotte niet voor niks in de studio als publiek: Je moet op de juiste momenten applauseren. :) We kregen eerst uitleg over het programma: “Dit is het tweede seizoen van de Brabantse talkshow met gasten uit de wereld van cultuur, sport, economie en politiek. Met als gastheer Merlijn Passier, bekend van Olifantendoders.
Hij wil op zijn ‘Merlijns’ alles weten van zijn gasten en stelt precies die vragen die je zelf stiekem ook wel zou willen stellen. Het programma wordt uitgezonden door Omroep Brabant TV, vanaf zondag 16 oktober elf weken lang vanaf 09.45 uur en daarna herhaald tot de volgende middag.

Rob van Gijzel bij De Kamer van BrabantWe hadden geen idee wie de andere gasten zouden zijn. Behalve dan burgemeester Rob van Gijzel van Eindhoven, die pas op het allerlaatste moment zou aankomen. Als publiek werden we neergezet op kussentjes op het decor. Dat zat bepaald niet comfortabel. Toen Rob van Gijzel binnenkwam, ging de uitzending al snel van start.

De twee andere gasten bleken wethouder Van der Wiel van Boxtel en Prof. Dr. Cyrille Fijnaut, vertrekkend hoogleraar criminologie en strafrecht aan de Universiteit van Tilburg.

Merlijn begon met een vraag aan alle deelnemers om het ijs te breken.

De hoogleraar kreeg de vraag, wat nu zijn sterkste kant was. Hij antwoordde, dat hij goed in staat was, ingewikkelde zaken uitéén te pluizen en ze dan zó uit te leggen, dat iedereen ze kon begrijpen. Helaas was zijn woordkeus daarbij zó ingewikkeld, dat vrijwel niemand dat zou kunnen begrijpen.

En Sylvia kreeg de vraag: “Ben je een ijdel mens?” Ja, dat kon ze wel toegeven.

Sylvia was als eerste aan de beurt en moest natuurlijk om te beginnen de meestgestelde vraag beantwoorden: “Wat is toch het verschil tussen Transgender, travestie en transseksueel?
We hanteren het begrip transgender als een “parapluterm” om over het hele spectrum van mensen met genderdysforie te praten. Dat kan dus variëren van travestieten tot transseksuelen.
Travestieten zijn mensen die zich af en toe verkleden in kleren die bedoeld zijn voor het andere geslacht.  Ze zijn voor de rest helemaal niet ontevreden over hun eigen lichaam, het gaat puur over kleding.
Aan de andere kant van het spectrum staan de transseksuelen.  Bij transseksuelen is het geen kwesie van af en toe omkleden. Zij zijn ervan overtuigd, dat ze tot het “
andere” geslacht behoren. Ze hebben het gevoel in het verkeerde lichaam te zitten. En dat willen ze veranderen, zodat ze permanent kunnen gaan leven in het andere geslacht.

Cyrille Fijnaut bij De Kamer van BrabantOok Willeke, Sylvia’s echtgenote, was aanwezig. Ze zat naast me in het publiek. Ook zij kreeg de meestgestelde vraag: “Hoe is dat als je partner van geslacht wil veranderen?” Vervolgens kwamen er vragen over de medische kant van het verhaal: Sylvia legde uit, welke operaties ze heeft ondergaan en hoe die ongeveer in hun werk gaan.

Merlijn vroeg tegen het slot van het interview aan Sylvia: “En hoe heette je vroeger?” Sylvia kwam daarop met het briljante antwoord: “Ik kan het me werkelijk niet meer herinneren!

Daarna was Rob van Gijzel aan de beurt.
Hij heeft als burgemeester van Eindhoven het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie gevraagd om een taskforce crisisbeheersing in te stellen. Ook pleit Van Gijzel namens bedrijven als Philips, ASML, DAF, VDL en andere Brabantse ondernemingen voor een voortvarende aanpak. Minister Verhagen heeft besloten om vooralsnog niet in te gaan op deze oproep. Maar volgens Van Gijzel is het laatste woord hierover nog niet gezegd.

Vervolgens kwam wethouder Van der Wiel van Boxtel aan het woord. Hij wil garanties van het Rijk dat de gemeente Boxtel het laatste woord houdt bij definitieve boringen naar schaliegas. De wethouder vindt dat er slecht is gecommuniceerd door het Rijk over schaliegas. Hij pleit voor een onafhankelijk onderzoek. Bij het boren naar schaliegas worden steenlagen op drie tot vier kilometer diepte gekraakt. De discussie is of dit kan zonder risico’s voor het grondwater. Er werd een filmpje vertoond uit Amerika, waar in een gemeente zoveel gas in het leidingwater zit, dat je het gewoon kunt aansteken als je de kraan opendraait!

Peter van der Wiel bij De Kamer van BrabantAls laatste was het woord aan Profesor Fijnaut. Hij gaat eind november met emeritaat. Hij heeft jarenlang onderzoek gedaan naar de georganiseerde misdaad. Hij wordt vaak geraadpleegd om te helpen bij onderzoek naar zware misdaden.
Want was u ook niet betrokken bij de moord op Pim Fortuin?” vroeg Merlijn. Daar moesten we wel om lachen. “Nee, niet bij de moord, maar wel bij het onderzoek daarna“, was het antwoord.

Een ander voorbeeld is zijn samenwerking met de Belgische autoriteiten in het onderzoek naar de Bende van Nijvel. Die pleegde in de jaren tachtig van de vorige eeuw een reeks bloedige overvallen in België. Daarbij vielen 28 doden en ruim 40 gewonden. De mysterieuze bende is nooit opgespoord. Er wordt wel beweerd, dat de bende hulp kreeg vanuit justitiële kringen, maar dat is nooit bewezen. Toen Fijnaut toch in België bezig was, werd hij ook geraadpleegd in de affaire rond kindermoordenaar Marc Dutroux.

Bij dit soort verwijzingen verschenen op grote beeldschermen achter het publiek ook steeds plaatjes over de personen die werden besproken. Geheel in de stijl van moderne praatprogramma’s van de landelijke omroep, zoals Pauw en Witteman.

Er ontwikkelde zich een lange discussie tussen Fijnaut en Van Gijzel, waarbij vooral ook de drugsproblematiek en de wietpas aan de orde kwamen. Eindhoven is trouwens in de misdaadstatistieken intussen gezakt van de eerste naar de zesde plaats.

Dit gesprek tussen twee heren was nauwelijks meer te remmen. Zowel Merlijn als Sylvia probeerden het wel, maar het lukte niet echt. Daar zal nog wat moeten worden geknipt aan de regietafel, om de uitzending binnen de geplane veertig minuten te houden.

Allemaal kijken dus, aanstaande zondag, de hele dag, vanaf kwart voor tien op Omroep Brabant!

Voorleesoma gediscrimineerd

VoorleesomaJulia doet sinds kort vrijwilligerswerk voor de bibliotheek. Ze helpt kinderen met een taalachterstand, door ze voor te lezen uit Nederlandse boeken. Zo kwam ze vorige week voor het eerst bij een gezin met een Arabische achtergrond. Niet alleen de kinderen hebben een taalachterstand, ook met de moeder kon ze alleen in het Engels praten.

Julia en ik waren dan ook al een paar dagen aan het oefenen geweest, door thuis Engels met elkaar te praten. Julia is behoorlijk goed in Engels, maar het kan nooit kwaad om de kennis nog eens op te frissen. Dat helpt ook om haar zelfvertrouwen te vergroten. Omdat ik tegenwoordig zelfs voor mijn bedrijf Engelse les geef, kan ik haar bovendien heel goed helpen.

Dus het was woensdagmiddag geworden en Julia ging vol goede moed naar dat gezin toe, gewapend met wat leuke boekjes voor twee- en vierjarigen. Het ging echt heel goed: De kinderen waren vol interesse en vroegen of zij een oma was… Dat kon Julia bevestigen, dus vanaf dat moment was zij “Oma Julia” voor de kinderen.

Ook met de moeder had Julia heel leuk contact en zoals ik wel verwacht had, ging het communiceren in het Engels haar heel goed af. De moeder vroeg haar of ze ook een man had? “Nee, die heb ik niet“, zei Julia. “Dus je woont alleen“, vroeg ze toen. “Nee, ik heb een vrouw“, zei Julia. Tja, dan komt het hele verhaal er natuurlijk snel uit, dus al gauw praatten ze over transseksualiteit. De moeder was heel begripvol en had er ook al TV-programma’s over gezien. Geen vuiltje aan de lucht.

Todat deze week de telefoon ging. Het was de coördinator van de voorleesvrijwilligers van de bibliotheek. Ze had een probleem, zei ze: De moeder van die kinderen, die Julia voorleest, had met haar man gepraat. En die had geklaagd bij de bibliotheek. Hij vond het niet kunnen, dat Julia met een vrouw getrouwd is. Ze mocht nog wel blijven komen om voor te lezen, maar ze mocht dan nooit meer over haar thuissituatie praten.

Wat nu te doen? Julia heeft besloten om niet meer naar dit gezin toe te gaan. Ze wil zich niet laten beknotten in wat ze wel of niet mag zeggen. Maar ook door deze keuze wordt ze natuurlijk beknot, want nu is ze haar voorleesadresje weer kwijt. Gelukkig staat de dame van de bibliotheek helemaal achter Julia, ze is knap verontwaardigd over deze reactie van deze meneer.

Tja, het is natuurlijk heel verkeerd als transgender mensen worden gediscrimineerd, maar dat kan komen doordat mensen die er niets van afweten het een beetje raar of eng vinden. Het is verkeerd, maar het is te begrijpen. Maar als de partners van transgender mensen ook nog eens met de nek worden aangekeken, dan gaat het toch echt te ver! Julia heeft niets verkeerds gedaan.

Stadsgeheimen Uitverkocht

Vandaag togen we weer naar Tilburg voor de laatste voorstelling van Stadsgeheimen. Matthijs Rümke had iedereen na de eerste voorstelling nog eens nadrukkelijk gezegd, dat we toch vooral op tijd moesten zijn. Voor mij als technicus was dat om 10:00 uur.

We hadden de vorige keer een leuke parkeerplaats ontdekt, juist buiten het betaald parkeren gedeelte van de Tilburgse binnenstad, maar dit keer kozen we toch liever voor de parkeergarage bij de Emmapassage. Het mag dan een hoop geld kosten, het heeft ook voordelen. En met het koude weer van vandaag hadden we ook geen zin in een extra wandeling vooraf en na afloop.

We waren dus om tien voor tien bij de Nachtburgemeester… En troffen daar een groep andere deelnemers aan, waarvan sommigen al sinds half negen stonden te wachten! De deur zat op slot en ze konden er niet in. Gelukkig was inmiddels de hulp van de bewaking ingeroepen en die maakte met een loper de deur voor ons open. We konden meteen aan de slag.

Ik haalde de spullen voor de techniek op en toen begon het wachten op het steekwagentje, dat vorige week zo handig was gebleken… Maar dat was nog niet gebracht. En de koffie was ook nog niet klaar. Logisch: Ze hadden om half negen naar binnen gewild om het koffiezetapparaat aan te zetten. Koffie zetten voor 250 mensen duurt nou eenmaal vrij lang…

Toen de koffie klaar was, kwamen ook de spelers, die het steekwagentje zouden brengen… Met lege handen! Het bleek dus dat het ding de hele week bij de Nachtburgemeester was blijven staan. Tja, dat wisten wij niet.

Het was inmiddels al knap laat geworden, dus ik bond snel de spullen op het wagentje en ging weer op weg naar de Fabrieksstraat. Ik passeerde verschillende locaties, waar ze al klaar waren met opbouwen en ik moest uitgerekend op de verste locatie zijn. Daar had ik alles nog net op tijd opgebouwd voor de soundcheck om 11:30 uur en toen kwamen ook de spelers er aan.

Bende de botter vergete?In tegenstelling tot vorige week, die de geschiedenis in gaat als de warmste 1 oktober ooit, was het vandaag koud, 12 graden, en er waren veel regenbuien voorspeld. Ik had dan ook als extra verschillende stukken plastic en paraplu’s bij de hand, om de kostbare apparatuur tegen de regen te beschermen. En ook de spelers moesten zich zo nu en dan in plastic hullen.

Gelukkig werkte alles dit keer meteen, dus we slaagden er in, om 11:30 een geslaagde soundcheck te doen.
En daarna konden we van start. Ik vreesde, dat er deze week, met het slechte weer, minder publiek zou komen, maar dat viel erg mee. Het leek me zelfs nog drukker dan de vorige week! En ik hoorde dat bij de uitgiftepunten de mensen letterlijk in de rij stonden om een koptelefoon te bemachtigen, als er weer eentje terug werd gebracht.

We hebben heel veel geluk gehad met het weer: Meer dan een paar lichte buitjes hebben we niet op ons hoofd gekregen. En zelfs de zon scheen af en toe. Jammer genoeg stond ik met de techniek juist in de schaduw, dus ik had weinig aan de warmte van de zon. Aan het eind van de middag was ik echt door en door koud.

Ik heb krokette gekochtDe bewoners van de Fabrieksstraat zijn ontzettend lief voor ons geweest. De eigenaar van de Toko Salamet op de hoek leverde stroom en bracht ons koffie, net als vorige week. De uitspraak “Hedde krokette gekocht” was overal in de Tilburgse binnenstad te horen en… Een jongen in de Fabrieksstraat HAD kroketten voor ons gekocht! Lekker en warm!

Gelukkig hoefde ik de spullen niet met de steekwagen terug te rijden naar de nachtburgemeester. Ik wilde juist gaan vertrekken, toen Saartje er aan kwam rijden met een grote bus van Het Zuidelijk Toneel. Of ze iets mee kon nemen? Nou, dat zou ik denken! We hesen de hele steekwagen aan boord en ik mocht zelf ook nog meerijden. Geweldig!

Toen alles weer netjes ingeleverd was, kregen we opnieuw een toespraak van Matthijs Rümke. Hij had weer genoten de hele dag en bedankte iedereen voor zijn inzet. En… Is dit nu het einde van Stadsgeheimen? Daar is het eigenlijk te leuk voor! We wachten het even af, het is best mogelijk, dat het binnenkort nog eens ergens herhaald wordt.

Foto’s Opera Eise

Zoals beloofd zijn hier dan eindelijk de foto’s van de opera Eise.

Eise Introduction  Eise Audience

Het publiek zat op het achterdek van een zeesleepboot in de Schiehaven in Rotterdam Delfshaven. Arie Vuijk, de schrijver van de opera begon met een inleiding.

Eise Interview  Eise's Wife

Eise Eisinga vertelt in een TV-talkshow, waarom hij zijn planetarium heeft gebouwd: Hij wil de mensen uitleggen, dat een samenstand van planeten helemaal niet gevaarlijk is. Plotseling blijkt zijn vrouw in het publiek te zitten. Zij is helemaal niet blij met de plannen van Eise.

Eise 10000 Nails  Eise and his Wife

10000 spijkertjes verwerkt hij in zijn constructie. Hij zaagt cirkelvormige sleuven in het plafond van de woonkamer. En nu wil hij ook nog onderdelen van het uurwerk aanbrengen in hun bedstee. Ze wordt er gek van.

Gelukkig bereiken ze een compromis: Eise verandert zijn ontwerp, zodat de bedstee intact kan blijven.

Eise Nails  A Harp on a Tugboat

Na afloop vinden we op de vloer de spijkers, die Eise’s vrouw daar heeft neergegooid.

En we lopen langs de harp naar het voordek, voor een glaasje champagne en om na te praten.

 

Theater en Trans

Theater en Trans? Heee… Dat is ook T&T!

Hedde krokette gekocht?De hele dag waren Julia en ik in Tilburg voor het Superanalemma “Stadsgeheimen”.  “Stel je voor: Je loopt door de stad en je hebt de gave om alles te horen wat iedereen om je heen zegt in een straal van 100 meter. Dit kan bij Stadsgeheimen! Het Zuidelijk Toneel en Kunstbalie presenteren een uniek theaterproject: 26 regisseurs, 167 acteurs, 35 locaties, 40 technici… Allemaal in de binnenstad van Tilburg. Alleen te zien op zaterdag 1 en zaterdag 8 oktober.

De eerste dag hebben we er nu op zitten en het was echt fantastisch! Er zijn zeker 200 mensen wezen kijken op onze locatie in de Fabrieksstraat. Eén van de acteurs in de Fabrieksstraat was zo handig geweest om een steekwagentje mee te brengen en daarmee kon ik de spullen voor de techniek gemakkelijk in één keer van het verzamelpunt (de Nachtburgemeester in de Emmapassage) naar de Fabrieksstraat rollen.

Het opbouwen van de techniek is niet zo moeilijk: Het is bijna hetzelfde als bij een opstreden van De Gniffels: Twee draadloze headsetjes met ontvangers bij de mengtafel en een MP3-spelertje om de stiltes op te vullen als de acteurs elkaar aflossen. Alleen gaat het uitgangssignaal niet naar een eindversterker, maar naar een klein zendertje bovenop een statief.

Helaas zijn die mooie headsetjes van de acteurs wel heel fragiel en één van de twee bleek dan ook defect. Ik moest de hoofdtechnicus bellen, om een nieuwe te laten brengen. Daarna ging het perfect: De hele dag geen enkel technisch probleem!

Als je nog niet bent wezen kijken, heb je iets gemist! Gelukkig gaan we volgende week zaterdag nog een keer, dus zet het in je agenda: 8 oktober Tilburg!

Ik was kei-kapot na die dag, maar het werk zat er nog niet op: Tijd voor de maandelijkse T&T-avond in Buurthuis De Rondweg. En Sylvia kwam met een verrassing: Vanavond kwam Omroep Brabant opnamen maken: Ze zijn bezig met een programmaserie over zelfhulp. Transgendergroep Eindhoven is op het vlak van voorlichting op dit moment sowieso erg actief, dus dit past perfect in ons beleid.

Omroep Brabant interviewt SylviaVoordat Omroep Brabant met de opnames begon, werd dat keurig aangekondigd. Dan konden mensen, die niet in beeld wilden, zich terugtrekken. Maar het viel erg mee: Een paar mensen trokken zich terug in de Graffiti-zaal, bijna iedereen bleef gewoon staan waar hij stond. Heel goed! Van de ca. 50 aanwezigen waren er maar acht gevlucht, dat is 16%. Ik vind het een goed teken, dat 84% van onze gasten wèl bij Omroep Brabant op de buis durft.

Na een uitgebreid interview met Sylvia werden ook verschillende andere stamgasten van onze T&T-avonden geïnterviewd. Ik ben wel heel nieuwsgierig, hoe dat er uit gaat zien op TV. Er komen 13 uitzendingen, de eerste op zaterdag 29 oktober

Eerdere T&T-avonden:
juni 2009, mei 2009, april 2009, maart 2009, december 2008, november 2008, oktober 2008, september 2008, juli 2008, mei 2008, maart 2008, februari 2008, december 2007, november 2007, oktober 2007, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december 2006, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

CardRecovery

Ik wilde dus beginnen aan de taak om onze hele vakantie in Nieuw-Zeeland vast te leggen in weblog-stukjes. Het idee was, dat ik dat “even” zou doen, voordat ik op maandag weer naar het werk moest. Nou, ik wist wel dat dàt geen reële inschatting was, maar wie heeft meegelezen weet, dat het vastleggen van deze vakantie uiteindelijk tot 21 december heeft geduurd!

Dat wist ik nog niet op 14 februari en toen ik eenmaal uitgerust was van de vliegreis ging ik vol goede moed aan de slag. Het moest een mooi verslag worden. Natuurlijk met een hoop foto’s op Flickr en filmpjes op YouTube. Ik had bijna twee SD-kaarten van 2 Gigabyte vol foto’s en filmpjes. Eerst maar eens downloaden naar de computer…

Aaaarrrrhg!!” Tijdens het downloaden was de batterij van de camera leeg geraakt! Het gevolg was, dat de geheugenkaart niet meer te lezen was. Tja, daar zit je dan. Snik! De helft van mijn foto’s weg. Slik! Dat kan toch niet waar zijn?? 99% van de data moet er nog op staan! Maar hoe kom je er bij?

Gelukkig vond ik op het internet CardRecovery. Het is een programma dat defecte geheugenkaarten (SD-kaarten, USB-sticks enzovoort) kan lezen. Je kon gratis een proefversie downloaden. En die bleek vrijwel al mijn foto’s te kunnen vinden. Alleen… Om ze ook te kunnen opslaan, moest je het programma wel even kopen. Tja, wat moet je anders? Het was best wel 35 Euro waard om mijn foto’s terug te krijgen. Dus ik heb het gekocht en het bleek uitstekend te werken. Gelukkig maar, anders was dat mooie verslag er nooit gekomen!